Sarvasparshi

कोणे एके काळी आटपाटनगरमध्ये एक धनाढ्य माणुस राहात होता. (असे म्हणतात). जवळपास एक एकर जागेत त्याचा मोठा वाडा होता. तेवढ्याच जागेत एक तळघर होते व ते सोने-चांदीच्या दागिन्यानी भरलेले होते (असे म्हणतात). ही बाब आटपाटनगरातील काही पुढाऱ्यांना, म्हणजेच त्या काळातील प्रतिष्ठीत नागरिकांना ठाऊक होती (असे म्हणतात). तर एकदा काय झालं, गावात प्लेगची साथ आली. गावभर दवंडी पिटुन सूचना दिली गेली अन् रात्रितुन गाव खाली झालं (असेही म्हणतात). कदाचित फवारणी किंवा प्लेग समूळ नष्ट करण्यासाठी काही उपाय योजना केली असेल. काही दिवसानी जेव्हा ग्रामस्थ गावात परतले, तेव्हा प्लेगच्या साथीचे काय झाले माहीत नाही. पण 'तळघर' मात्र साफ झाले होते (असेच म्हणतात). तेव्हा लोकांना सर्वप्रथम आठवलं, 'जंगलमें मोर नाचा, किसने देखा- किसने देखा'... आता हे सगळं आठवण्याचं कारण म्हणजे... @ दोन दिवसांपूर्वी महाराष्ट्रभर अशीच दवंडी पिटली गेली... ० त्यानुसार दुसऱ्या एका आटपाट नगरात ढगफुटी होणार होती (असे म्हटले गेले) @ अन् पुन्हा एकदा आठवले... ' जंगलमे मोर नाचा.. .' ० @# आता यावेळी काय साफ झालं... ते कळेल लवकरच...०...